Edukacja W Rosji U Schylku Xx Wieku -nowa -książka Libres Bhp

Opis

EDUKACJA W ROSJI U SCHYLKU XX WIEKU -NOWA -KSIĄŻKAUWAGA- JEŚLI W PARAMETRACH SĄ RÓZNICE DATY, STRON, WYDAWNICTWA ITP. PATRZ ZAWSZE NA OPIS oferty ON JEST NAJWAŻNIEJSZY.

Edukacja radziecka w okresie pieriestrojkiPrzedproża przebudowy systemu oświatyW poszukiwaniu nowej ideologii i praktyki wychowaniaNowatorzy - architekci przemian,,Pedagogika współpracy" - katalizator pieriestrojkiOdgórne zmiany w systemie edukacjiMasowy ruch nowatorstwa pedagogicznegoEdukacja rosyjska po upadku komunizmuReformy edukacji ciąg dalszyAntoni Makarenko i Wasyl Suchomliński - radzieccy klasycy w nowej rzeczywistościDialog z przeszłością - własną i obcąTeoretyczne zaplecze edukacjiNowe technologie pedagogicznePrognozy rozwoju edukacji rosyjskiejPieriemieny w oblasti obrazowanija w Rosii w konce XX wieka, rieziumeUmwandlung in der bildung in Rußland am anfang des XX. jhs, zusammenfassungOPISAutorMarian ByblukPrzemiany edukacji w Rosji u schyłku XX wiekuRok wydaniaWydawnictwoilustracje zdjęcia rysunkiStronOkładka, oprawaStan i inne informacje1998Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniutak216miękkaNOWAOpisJednym z najistotniejszych problemów współczesnej edukacji rosyjskiej jest jej pożądane — i rzeczywiste — usytuowanie w życiu obywateli. Doskwierające często ludziom poczucie zmarnowanego losu osobistego i czasu zmarnowanego w „ławce szkolnej" nie daje najlepszego świadectwa roli edukacji jako sprawczego czynnika odrodzenia mentalności rosyjskiej i duchowości Rosjan. Szkoła rosyjska dryfująca po morzu niestabilności (ruch ,,biez rula i wietrił"), wbrew życzeniom i wysiłkom elit edukacyjnych, wciąż nie znajduje się — jeśli sparafrazować słynne powiedzenie z filmu T. Abuiadze „Pokuta" — „na początku ulicy prowadzącej do świątyni".

Tropiąc nowości i odmienności przekształcającej się edukacji rosyjskiej zwróciłem się świadomie ku ludziom edukacji. Od wielu dziesięcioleci, bez względu na ideologiczne zawirowania, najbardziej rozpowszechnionym typem wśród rosyjskich nauczycieli był typ idealisty: oddany swojej sprawie i niezmor­dowany w niesieniu pomocy uczniom, prawdziwy nauczyciel młodzieży. Na szczęście dla tego kraju te cechy rosyjskich nauczycieli zachowały się do dziś. Na nieszczęście dla nich wykorzystywanie ich idealizmu i entuzjazmu zwiększyło się wielokrotnie.

Wiele uwagi poświęca się w pracy reformie edukacji. W opisie jej skomplikowanego przebiegu i miernych wyników da się, jak sądzę, zauważyć wysiłek autora, by na przemiany edukacji rosyjskiej patrzeć nie tylko przez pryzmat rządowych postanowień i ministerialnych zarządzeń. I chociaż, jak zauważył M. Debenvais, co trzecia reforma na świecie należy do nieudanych, a reforma edukacji rosyjskiej „nie wyszła ze skorupy" (E. Dnieprów), już dziś widoczne są jej pierwsze pozytywne rezultaty, świadczące o nieodwracalnym zerwaniu przez szkolę z systemem komunistycznym.

Rozbudowana w pracy warstwa faktograficzna i po części źródłoznawczy charakter studium uzasadnione są wieloletnim milczeniem polskich pedagogów komparatystów, którzy wyraźnie zwrócili się w stronę zachodnią. Dodajmy, że w tę samą stronę, lecz ponad naszymi głowami, zapatrzyli się też rosyjscy badacze. Niniejsze, w zasadzie idiograficzne, szkice chronologicznie ujmowanej problematyki edukacyjnej Rosji okresu transformacji, idące w ślad za najnow­szymi badaniami politologicznymi, historycznymi i socjologicznymi tego okresu historii Rosji, wpisują się w pierwsze próby prowadzące do zrozumienia Rosji, jej skomplikowanych losów, do interdyscyplinarnej syntezy rozwoju cywilizacyj­nego Rosji końca XX wieku, która podobnie jak Polska poddawana jest przyspieszającej rozwój presji „kontekstu europejskiego". Także edukacja polska wymaga dziś reformy, a pomóc w tym może „zasilenie" intelektualne nie tylko z Zachodu, ale i ze Wschodu, bo przecież to tam powstał największy poligon transformacyjny. To tam, a nie na Zachodzie, w trudno wyobrażalnych konwulsjach dokonuje się w dużej skali historyczne wyprostowanie drogi cywilizacyjnego rozwoju, wychodzenie młodych pokoleń ze ślepej uliczki komunistycznych błędów, tam najjaskrawiej widać w treściach edukacyjnych cierpki powrót do zhańbionych totalitaryzmem tradycji narodowych i bolesne rozliczanie się z ludobójczej przeszłości, tam wreszcie ostatecznie zadecyduje się, czy na przełomie tysiącleci zwycięstwo w Europie i na całym świecie odniesie demokratyczny ład społeczny.

Nieco skromniejsza w pracy warstwa wyjaśniająca jest rezultatem świado­mego wyboru autora, który mając za sobą lekturę setki mniej lub bardziej wiarygodnych źródeł pisanych, najczęściej z konieczności czas o piśmienniczych, zwątpił w możliwość niekontrowersyjnego naukowego uporządkowania tego materiału. Wszelkie interpretacje utrudniała dodatkowo radziecka przeszłość, nie będąca wszak bezpośrednio przedmiotem zainteresowania niniejszych dociekań, która wystąpiła jako „żywy byt" rzutujący zdecydowanie na opisywaną ter